In Lucas 10:38-42 vinden we het verhaal van Marta die – in tegenstelling tot haar zus Maria – hard aan het werk was:

Toen ze verder trokken ging hij een dorp in, waar hij gastvrij werd ontvangen door een vrouw die Marta heette. Haar zuster, Maria, ging aan de voeten van de Heer zitten en luisterde naar zijn woorden. Maar Marta werd helemaal in beslag genomen door de zorg voor haar gasten. Ze ging naar Jezus toe en zei: ‘Heer, kan het u niet schelen dat mijn zuster mij al het werk alleen laat doen? Zeg tegen haar dat ze mij moet helpen.’ De Heer zei tegen haar: ‘Marta, Marta, je bent zo bezorgd en je maakt je veel te druk. Er is maar één ding noodzakelijk. Maria heeft het beste deel gekozen, en dat zal haar niet worden ontnomen.’

Marta was druk bezig het haar gasten naar de zin te maken en hier ondervond ze duidelijk veel stress van. En dat kwam niet alleen door het werk wat volgens haar gedaan moest worden, maar ook door haar ergernis aan haar zus Maria, die haar al het werk alleen liet doen, vond ze. Ze probeerde iedereen te pleasen en wie weet was ze ook nog uit op bewondering voor hoe geweldig ze het allemaal wel niet deed. Maar toen ze haar beklag deed bij Jezus was ze duidelijk aan het verkeerde adres. Hij herinnerde haar eraan dat we niet voortdurend aan het werk moeten zijn en ons overal zo druk om moeten maken, maar dat we ook regelmatig tijd moeten nemen om ons geestelijk en lichamelijk op te laden. Anders heeft Marta straks een burn out en dan kan ze niets anders meer dan wachten tot ze opgeladen is. En dit duurt dan een heel stuk langer dan wanneer ze nu al af en toe een pauze neemt van haar werk. Er zal altijd werk liggen, dit is toch nooit af. Bovendien mist Marta nu een heleboel waardevolle lessen die Jezus haar graag wil leren. Deze zullen haar ook helpen haar werk veel gemakkelijker af te krijgen (lees bijvoorbeeld maar eens Mattheüs 6:33).

Is dit herkenbaar voor jou? Ik herken het allemaal maar al te goed. Ben je ook wel eens als Marta? Ben je zo druk bezig met alle klussen die deze dag op het programma staan dat je niet toekomt aan je stille tijd met God en het lezen van de Bijbel? Jezus moedigt je aan de dag juist daarmee te beginnen. Satan herinnert je tijdens je stille tijd maar al te graag aan de was die gedaan moet worden en wat er allemaal op je boodschappenlijstje staat, maar voel je vooral niet schuldig omdat je geniet van deze tijd. Zeg gerust tegen satan dat hij zijn mond moet houden en dat je nu eerst bij je Vader wilt zijn. Gods woorden hebben immers eeuwigheidswaarde, terwijl je dagelijkse beslommeringen straks allemaal niet meer bestaan.